Βιωματικές ασκήσεις αναπνοής, καθοδηγούμενης φαντασίας, διαλογισμού, ζεν, ανταλλαγής «ενέργειας», μασάζ και λοιπές συναφείς πρακτικές παροτρύνονται να χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που διδάσκουν στα σχολεία συμβουλευτική και επαγγελματικό προσανατολισμό. Όλα αυτά για να αποκτήσουν δήθεν τα παιδιά «αυτογνωσία, αυτοεκτίμηση, δημιουργικότητα», «για να αναπτύξουν εμπιστοσύνη και να αναδυθούν οι επιθυμίες τους».

Οι προαναφερθείσες πρακτικές περιλαμβάνονται σε βιβλίο που αποστέλλεται στα Κέντρα Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕ.ΣΥ.Π) και στα Γραφεία Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΓΡΑΣΕΠ) του Υπουργείου Παιδείας. Το βιβλίο τιτλοφορείται και περιέχει «205 βιωματικές ασκήσεις για εμψύχωση ομάδων ψυχοθεραπείας, κοινωνικής εργασίας και εκπαίδευσης». Στην περιοχή της Βορείου Ελλάδος το βιβλίο αποστέλλεται στους εκπαιδευτικούς και τις βιβλιοθήκες από το Τμήμα Ψυχολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

Τα ΚΕ.ΣΥ.Π και τα ΓΡΑΣΕΠ λειτουργούν οργανωμένα σε αρκετές σχολικές μονάδες όλης της χώρας και στελεχώνονται από εκπαιδευτικούς διαφόρων ειδικοτήτων, εκπαιδευμένους απαραιτήτως με βιωματικά σεμινάρια διάρκειας περίπου 6 μηνών.

Οι ερωτήσεις είναι:

1) οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ποιες είναι οι βάσεις της επιμόρφωσης που έλαβαν και τι είναι αυτά που καλούνται να διδάξουν στα παιδιά;

2) οι γονείς γνωρίζουν τι γίνεται όταν τα παιδιά τους δέχονται συμβουλευτική στο σχολείο ή όταν κάνουν μάθημα «επαγγελματικού προσανατολισμού»;

3) μέχρι πότε θα τα δεχόμαστε όλα αδιαμαρτύρητα;

Διότι εδώ δεν μιλάμε για βουδιστές, αλλά για ορθόδοξους χριστιανούς που στην πλειονότητά τους δεν επιθυμούν να υποστούν ούτε βουδιστική κατήχηση ούτε ψυχομπλεγμένες πρακτικές, ώστε να διαλέξουν τάχα το μελλοντικό τους επάγγελμα.

Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας