Ὀρθόδοξη Θεολογία

 
Έκδοσις ακριβὴς της ορθοδόξου πίστεως.

του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

 
 
 
 
 
20η σελίδα
 
||

Παρθενία τὸ τῶν ἀγγέλων πολίτευμα, τὸ πάσης ἀσωμάτου φύσεως

Η παρθενία είναι το πολίτευμα των αγγέλων, το γνώρισμα όλης της ασωμάτου

ἰδίωμα. Ταῦτα λέγομεν οὐ τὸν γάμον κακίζοντες μὴ γένοιτο

φύσεως. Και τα λέμε αυτά χωρίς να κατηγορούμε το γάμο αλίμονό μας,

οἴδαμεν γὰρ τὸν Κύριον ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ τὸν γάμον

διότι γνωρίζουμε ότι ο Κύριος με την παρουσία του ευλόγησε το γάμο

εὐλογήσαντα καὶ τὸν εἰπόντα· "Τίμιος ὁ γάμος καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος"· 

και είπε: Να είναι τίμιος ο γάμος και το νυφικό κρεβάτι αμόλυντο·

ἀλλὰ καλοῦ κρείττονα τὴν παρθενίαν γινώσκοντες. ῎Εν τε γὰρ

αναγνωρίζουμε όμως την παραθενία ως καλύτερη από το καλό. Διότι και

ταῖς ἀρεταῖς εἰσιν ἐπιτάσεις καὶ ὑφέσεις, ὁμοίως καὶ ἐν ταῖς κακίαις.

ανάμεσα στις αρετές υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες, όπως και στις

Γινώσκομεν, ὅτι γάμου ἔκγονοι πάντες βροτοὶ μετὰ τοὺς τοῦ γένους

κακίες. Γνωρίζουμε ότι, μετά τους αρχηγούς του ανθρωπίνου γένους, όλοι

ἀρχηγέτας. ᾿Εκεῖνοι γὰρ παρθενίας εἰσὶ καὶ οὐ γάμου πλαστούργημα·

οι θνητοί είναι καρπός του γάμου. Διότι εκείνους (αρχηγούς) δημιούργησε

ἀλλ᾿ ἡ ἀγαμία ἀγγέλων ἐστιν, ὡς ἔφημεν, μίμημα.

η παρθενία και όχι ο γάμος· ενώ η αγαμία, όπως είπαμε, είναι μίμηση

της αγγελικής ζωής.

 

῞Οσῳ τοιγαροῦν ἄγγελος ἀνθρώπου ὑπέρτερος, τοσούτῳ παρθενία

Και όσο ο άγγελος είναι ανώτερος από τον άνθρωπο, τόσο η παρθενία είναι

γάμου τιμιωτέρα. Τί δὲ λέγω ἄγγελος;  Αὐτὸς ὁ Χριστὸς

πιο πολύτιμη από το γάμο. Και γιατί αναφέρω τον άγγελο; Ο ίδιος ο Χριστός

τῆς παρθενίας τὸ κλέος, οὐ μόνον ἐκ Πατρὸς ἀνάρχως, ἀρρεύστως

η δόξα της παρθενίας, όχι μόνο γεννήθηκε από τον Πατέρα αιώνια, αλλά και

καὶ ἀσυνδυάστως γεγεννημένος, ἀλλ᾿ ὅτι καὶ ἄνθρωπος καθ᾿ ἡμᾶς

χωρίς ρεύση και επαφή· και πάλι έγινε άνθρωπος σαν κι εμάς, για χάρη μας,

γενόμενος ὑπὲρ ἡμᾶς ἐκ Παρθένου συναφείας ἄνευ σεσαρκωμένος

χωρίς να γεννηθεί με σαρκική σχέση αλλά από Παρθένο·

καὶ αὐτὸς παρθενίαν τὴν ἀληθῆ καὶ παντελῆ δεικνὺς ἐν ἑαυτῷ.

και ο ίδιος πραγματοποίησε στον εαυτό του την αληθινή και τέλεια παρθενία.

῞Οθεν καὶ ταύτην ἡμῖν οὐκ ἐνομοθέτησε μέν· "οὐ γὰρ πάντες χωροῦσι

Γι αυτό και δεν την έδωσε ως νόμο σε μας· διότι, όπως είπε ο ίδιος,

τὸν λόγον", ὡς αὐτὸς ἔφησεν· ἔργῳ δὲ ἡμᾶς ἐξεπαίδευσεν

δεν την αντέχουν όλοι. Μας τη δίδαξε όμως στην πράξη

καὶ πρὸς ταύτην ἡμᾶς ἐνεδυνάμωσε.  Τίνι γὰρ οὐκ ἔστι σαφές,

και μας ενίσχυσε προς αυτήν. Διότι, ποιος δε γνωρίζει ξεκάθαρα

ὅτι παρθενία ἐν ἀνθρώποις νῦν πολιτεύεται;  

ότι τώρα η παρθενία είναι τρόπος ζωής μεταξύ των ανθρώπων;

 

Καλὴ μὲν ἡ τεκνογονία, ἣν ὁ γάμος συνέστησε, καὶ καλὸς ὁ γάμος

Η τεκνογονία, η οποία προκύπτει από το γάμο, είναι βέβαια καλή· και ο γάμος

διὰ τὰς πορνείας, ταύτας περικόπτων καὶ τὸ λυσσῶδες τῆς ἐπιθυμίας

είναι καλός για την αποφυγή της πορνείας, διότι την περιορίζει· η λυσσασμένη

διὰ τῆς ἐννόμου μίξεως οὐκ ἐῶν πρὸς ἀνόμους ἐκμαίνεσθαι πράξεις.

επιθυμία, με τη νόμιμη σχέση, δεν εκτρέπεται σε διαστροφικές πράξεις.

Καλὸς ὁ γάμος, οἷς οὐ πάρεστιν ἐγκράτεια· κρείττων δὲ ἡ παρθενία,

Είναι καλός ο γάμος για όσους δεν έχουν εγκράτεια. Ανώτερη όμως είναι

ψυχῆς τεκνογονίαν αὔξουσα καὶ Θεῷ καρπὸν ὥριμον,

η παρθενία, επειδή αυξάνει την καρποφορία της ψυχής και προσφέρει

τὴν προσευχήν, προσάγουσα. "Τίμιος ὁ γάμος καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος·

στο Θεό σαν ώριμο καρπό την προσευχή. Ο γάμος να είναι τίμιος

πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός".

και το νυφικό κρεβάτι αμόλυντο, διότι ο Θεός θα τιμωρήσει τους πόρνους

και τους μοιχούς.

 

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 98. Περὶ τῆς περιτομῆς 

Για την Περιτομή.

 

 

῾Η περιτομὴ πρὸ νόμου ἐδόθη τῷ ᾿Αβραὰμ μετὰ τὰς εὐλογίας,

Η περιτομή δόθηκε στον Αβραάμ πριν από το νόμο, μετά από ευλογία

μετὰ τὴν ἐπαγγελίαν, σημεῖον ἀποδιαστέλλον αὐτὸν καὶ τοὺς αὐτοῦ

και υπόσχεση του Θεού· ήταν σημάδι για να ξεχωρίζει αυτός και

οἰκογενεῖς ἐκ τῶν ἐθνῶν, μεθ᾿ ὧν συνανεστρέφετο. Καὶ δῆλον·

οι συγγενείς από τους ειδωλολάτρες, με τους οποίους ζούσαν μαζί. Και είναι

ὅτε γὰρ ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη ὁ ᾿Ισραὴλ μόνος καθ᾿ ἑαυτὸν

ξεκάθαρο: όταν ο Ισραηλιτικός λαός περιπλανιόταν στην έρημο σαράντα

διέτριψεν οὐ συναναμεμιγμένος ἑτέρῳ ἔθνει, ὅσοι ἐν τῇ ἐρήμῳ

χρόνια, έζησε μόνος του χωρίς ν αναμιχθεί με άλλο έθνος· και όσοι

ἐγεννήθησαν, οὐ περιετμήθησαν· ἡνίκα δὲ ᾿Ιησοῦς διεβίβαζεν αὐτοὺς

γεννήθηκαν εκεί,δεν περιτμήθηκαν. Περιτμήθηκαν, όταν ο Ιησούς (του Ναυή)

τὸν ᾿Ιορδάνην, περιετμήθησαν, καὶ γέγονε δεύτερος νόμος περιτομῆς.

τους πέρασε από τον Ιορδάνη και έγινε ο δεύτερος νόμος της περιτομής.

᾿Επὶ ᾿Αβραὰμ γὰρ ἐδόθη νόμος περιτομῆς, εἶτα ἐπαύσατο

Την εποχή, δηλαδή, του Αβραάμ δόθηκε ο νόμος της περιτομής και έπειτα

ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρου ἔδωκεν

σταμάτησε στην έρημο για σαράντα χρόνια. Και πάλι, για δεύτερη φορά,

ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιησοῦ νόμον περιτομῆς μετὰ τὸ διαβῆναι τὸν ᾿Ιορδάνην,

ο Θεός έδωσε στον Ιησού το νόμο της περιτομής, μετά τη διάβαση

καθὼς ἐν τῇ βίβλῳ ᾿Ιησοῦ τοῦ Ναυῆ γέγραπται· "῾Υπὸ δὲ τοῦτον τὸν

του Ιορδάνη, όπως περιγράφεται στο βιβλίο Ιησού του Ναυή: Εκείνη

καιρὸν εἶπεν Κύριος τῷ ᾿Ιησοῦ· Ποίησον σεαυτῷ μαχαίρας πετρίνας

την εποχή ο Κύριος είπε στον Ιησού: Κάνε για τον εαυτό σου πέτρινα

ἐκ πέτρας ἀκροτόμου καὶ καθίσας περίτεμε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ

κοφτερά μαχαίρια και να κάνεις για δεύτερη φορά περιτομή στους γιους

ἐκ δευτέρου", καὶ μετ᾿ ὀλίγα· "᾿Επὶ τεσσαράκοντα γὰρ καὶ δύο ἔτη

του Ισραήλ· και λίγο παρακάτω (λέει): Για σαράντα δύο χρόνια

ἀνέστραπται ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ Βατταρίτιδι, καὶ διὰ τοῦτο

ο Ισραηλιτικός λαός περιφέρονταν στην έρημο της Βαττάρας και γι αυτό

ἀπερίτμητοι αὐτῶν ἦσαν οἱ πλεῖστοι τῶν μαχίμων,

οι περισσότεροι μάχιμοι άνδρες, που είχαν φύγει από την Αίγυπτο,

τῶν ἐξεληλυθότων ἐκ γῆς Αἰγύπτου, οἱ ἀπειθήσαντες ταῖς ἐντολαῖς

ήταν απερίτμητοι· επειδή δεν υπάκουσαν στις εντολές του Θεού,

τοῦ Θεοῦ, οἷς καὶ διώρισε μὴ ἰδεῖν αὐτοὺς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν,

(ο Κύριος) όρισε ότι δεν θα τους αφήσει να δουν τη γη της επαγγελίας,

ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ἡμῶν δοῦναι αὐτοῖς, γῆν ῥέουσαν

την οποία ο Κύριος ορκίστηκε ότι θα δώσει στους πατέρες μας, γη που ρέει

γάλα καὶ μέλι. ᾿Αντὶ δὲ τούτων ἀντικατέστησε τοὺς υἱοὺς αὐτῶν,

μέλι και γάλα. Και στη θέση τους έβαλε τους γιους τους, στους οποίους

οὓς ᾿Ιησοῦς περιέτεμε, διὰ τὸ γεγενῆσθαι αὐτοὺς ἀπεριτμήτους

ο Ιησούς έκανε περιτομή, επειδή ήταν απερίτμητοι λόγω της οδοιπορίας.

κατὰ τὴν ὁδόν". ῞Ωστε σημεῖον ἦν ἡ περιτομὴ ἀφορίζον τὸν ᾿Ισραὴλ

Επομένως, η περιτομή ήταν σημάδι που ξεχώριζε τον Ισραηλιτικό λαό

ἐκ τῶν ἐθνῶν, οἷς συνανεστρέφετο.  

άπό τα ειδωλολατρικά έθνη, με τα οποία ζούσε μαζί.

 

Τύπος δὲ ἦν τοῦ βαπτίσματος. Καθάπερ γὰρ ἡ περιτομὴ οὐ χρειῶδες

Ήταν μάλιστα τύπος του βαπτίσματος. Διότι, όπως η περιτομή αποκόπτει ένα

μέλος ἀποτέμνει τοῦ σώματος, ἀλλὰ περίττωμα ἄχρηστον,

αχρείαστο μέλος του σώματος, άχρηστο πλεόνασμα,

οὕτω διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος τὴν ἁμαρτίαν περιτεμνόμεθα·

έτσι και με το άγιο βάπτισμα αποκόπτουμε την αμαρτία.

ἡ δὲ ἁμαρτία δῆλον ὡς περίττωμα ἐπιθυμίας ἐστὶ καὶ οὐ χρειώδης

Και είναι φανερό ότι η αμαρτία αποτελεί άχρηστο περίττωμα της επιθυμίας,

ἐπιθυμία· ἀδύνατον γάρ τινα μηδ᾿ ὅλως ἐπιθυμεῖν ἢ τέλεον ἄγευστον

αχρείαστη ηδονή· διότι είναι αδύνατο να μην έχει κανείς καμία επιθυμία ή

ἡδονῆς εἶναι, ἀλλὰ τὸ ἄχρηστον τῆς ἡδονῆς ἤτοι ἡ ἄχρηστος

να είναι τελείως άπειρος της ηδονής, αλλά εδώ είναι η άχρηστη ηδονή και

ἐπιθυμία τε καὶ ἡδονή, τουτέστιν ἡ ἁμαρτία, ἣν περιτέμνει

άχρηστη επιθυμία, δηλαδή αμαρτία. Το άγιο βάπτισμα αυτήν αποκόπτει

τὸ ἅγιον βάπτισμα παρέχον ἡμῖν σημεῖον τὸν τίμιον σταυρὸν

προσφέροντας σε μας ως σημάδι τον τίμιο σταυρό στο μέτωπο,

ἐπὶ τοῦ μετώπου, οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἀφορίζον ἡμᾶς πάντα γὰρ τὰ ἔθνη

χωρίς να μας ξεχωρίζει από τα έθνη διότι όλα τα έθνη

τοῦ βαπτίσματος ἔτυχον καὶ τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ

βαπτίσθηκαν και σφραγίσθηκαν με το σημείο του σταυρού,

ἐσφραγίσθησαν, ἀλλ᾿ ἐν ἑκάστῳ ἔθνει τὸν πιστὸν ἀποδιαστέλλον

αλλά σε κάθε έθνος διακρίνει τον πιστό από τον άπιστο.

τοῦ ἀπίστου.

 

Τῆς τοίνυν ἀληθείας ἐμφανισθείσης ἀνόνητος ὁ τύπος καὶ ἡ σκιά.

Αφού, λοιπόν, η αλήθεια φανερώθηκε, ο τύπος και η σκιά δεν έχουν νόημα.

῞Ωστε περιττὸν νῦν τὸ περιτέμνεσθαι καὶ ἐναντίον

Επομένως, τώρα η περιτομή είναι περιττή και αντίθετη

τοῦ ἁγίου βαπτίσματος. "῾Ο γὰρ περιτεμνόμενος χρεωστεῖ

στο άγιο βάπτισμα. Διότι αυτός που περιτέμνεται, υποχρεώνεται

ὅλον τὸν νόμον τηρῆσαι"· ὁ δὲ Κύριος, ἵνα πληρώσῃ τὸν νόμον,

να τηρήσει όλο το νόμο. Κι ο Κύριος, για να τηρήσει το νόμο, δέχθηκε

περιετμήθη· καὶ πάντα δὲ τὸν νόμον καὶ τὸ Σάββατον ἐτήρησεν,

την περιτομή. Και τήρησε όλο το νόμο και την αργία του Σαββάτου,

ἵνα πληρώσῃ καὶ στήσῃ τὸν νόμον. ᾿Αφ᾿ οὗ δὲ ἐβαπτίσθη

για να συμπληρώσει και ανορθώσει το νόμο. Αφότου όμως βαπτίσθηκε

καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοῖς ἀνθρώποις ἐνεφανίσθη ἐν εἴδει περιστερᾶς 

και το Άγιο Πνεύμα φανερώθηκε μπροστά στους ανθρώπους να κατεβαίνει

καταβαῖνον ἐπ᾿ αὐτόν, ἔκτοτε ἡ πνευματικὴ λατρεία καὶ πολιτεία

πάνω του με μορφή περιστεριού, από τότε έχει κηρυχθεί η πνευματική

καὶ ἡ τῶν οὐρανῶν βασιλεία κεκήρυκται.

λατρεία και ζωή, και η βασιλεία των ουρανών.

 

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 99. Περὶ τοῦ ἀντιχρίστου  

Για τον Αντίχριστο.

 

 

Χρὴ γινώσκειν, ὅτι δεῖ τὸν ἀντίχριστον ἐλθεῖν. Πᾶς μὲν οὖν

Οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι ο αντίχριστος πρέπει να έλθει. Καθένας βέβαια

ὁ μὴ ὁμολογῶν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Θεὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθέναι

που δεν παραδέχεται ότι ο Υιός του Θεού, και Θεός ο ίδιος, δεν έχει

καὶ εἶναι Θεὸν τέλειον καὶ γενέσθαι ἄνθρωπον τέλειον

σαρκωθεί, ότι δεν είναι τέλειος Θεός και δεν έγινε τέλειος άνθρωπος

μετὰ τοῦ μεῖναι Θεὸν ἀντίχριστός ἐστιν. ῞Ομως ἰδιοτρόπως

παραμένοντας Θεός, αυτός είναι αντίχριστος. Όμως ιδιαίτερα και ξεχωριστά

καὶ ἐξαιρέτως Ἀντίχριστος λέγεται ὁ ἐπὶ τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος

Αντίχριστος ονομάζεται αυτός που θα έλθει στα τέλη των αιώνων.

ἐρχόμενος. Χρὴ τοιγαροῦν πρῶτον κηρυχθῆναι τὸ εὐαγγέλιον

Πρώτα, δηλαδή, πρέπει το ευαγγέλιο να κηρυχθεί σε όλα τα έθνη,

ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, καθὼς ἔφη ὁ Κύριος, καὶ τότε ἐλεύσεται

όπως είπε ο Κύριος, και τότε (ο Αντίχριστος) θα έλθει

εἰς ἔλεγχον τῶν ἀντιθέων ᾿Ιουδαίων. ῎Εφη γὰρ αὐτοῖς ὁ Κύριος·

για να ελέγξει την ασέβεια των Ιουδαίων. Διότι ο Κύριος τους είπε:

"᾿Εγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με·

Εγώ ήλθα απεσταλμένος από τον Πατέρα μου, και δεν με δέχεσθε· θα έλθει

ἔρχεται ἄλλος ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, κἀκεῖνον λήψεσθε".

όμως άλλος από δική του πρωτοβουλία, και εκείνον θα τον δεχθείτε.

Καὶ ὁ ἀπόστολος· "᾿Ανθ᾿ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο

Και ο απόστολος (λέει): Επειδή δεν δέχθηκαν την αγάπη και την αλήθεια

εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς, καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεὸς

(δηλαδή το Χριστό), για να σωθούν, γι αυτό και ο Θεός θα τους στείλει

ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει, ἵνα κριθῶσι

μια πλάνη, για να πιστέψουν στο ψέμα, και έτσι να καταδικασθούν

πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ, ἀλλ᾿ εὐδοκήσαντες

όλοι όσοι δεν πίστεψαν στην αλήθεια, αλλά τους άρεσε η αδικία.

ἐν τῇ ἀδικίᾳ".

 

Οἱ οὖν ᾿Ιουδαῖοι Υἱὸν Θεοῦ ὄντα τὸν Κύριον ᾿Ιησοῦν Χριστὸν

Οι Ιουδαίοι, λοιπόν, αν και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός είναι Υιός

καὶ Θεὸν οὐκ ἐδέξαντο, τὸν δὲ πλάνον Θεὸν ἑαυτὸν λέγοντα

του Θεού και Θεός ο ίδιος, δεν τον δέχθηκαν, ενώ θα δεχθούν τον απατεώνα

δέξονται. ῞Οτι γὰρ Θεὸν ἑαυτὸν ἀποκαλέσει, ὁ ἄγγελος τῷ Δανιὴλ

που θα διαδίδει ότι δήθεν είναι Θεός. Και πως θα τολμήσει να καλέσει

διδάσκων οὕτω φησίν· "᾿Επὶ θεοὺς τῶν πατέρων αὐτοῦ οὐ συνήσει".

τον εαυτό του Θεό, το πληροφορεί ο άγγελος στο Δανιήλ με τα εξής λόγια:

Καὶ ὁ ἀπόστολος· "Μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον,

Δεν θα φροντίζει τους θεούς των πατέρων του. Το λέει και ο απόστολος:

ὅτι, ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος

Κανείς με κανένα τρόπο να μην σας εξαπατήσει· διότι (δε θα έρθει η ημέρα

εκείνη της κρίσεως), εάν δεν έλθει πρώτα η αποστασία και δεν φανερωθεί

τῆς ἀνομίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος

ο άνθρωπος της αδικίας, ο γιός της απώλειας, αυτός που αντιτάσσεται και

ἐπὶ πάντα λεγόμενον θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν

υψώνει τον ενάντια σε καθέναν που λέγεται θεός ή σέβασμα, ώστε αυτός

τοῦ Θεοῦ ὡς θεὸν καθίσαι ἀποδεικνύντα ἑαυτόν, ὅτι ἔστι θεός".

να καθίσει σαν θεός στο ναό του Θεού, για να δείχνει τον εαυτό του ότι είναι

Εἰς τὸν ναὸν δὲ τοῦ Θεοῦ οὐ τὸν ἡμέτερον, ἀλλὰ τὸν παλαιόν,

θεός. Εννοεί, βέβαια, όχι το δικό μας ναό του Θεού, αλλά τον παλαιό,

τὸν ᾿Ιουδαϊκόν. Οὐ γὰρ ἡμῖν, ἀλλὰ τοῖς ᾿Ιουδαίοις εἰσελεύσεται·  

τον Ιουδαϊκό. Διότι δεν θα έλθει σε μας, αλλά στους Ιουδαίους·

οὐχ ὑπὲρ Χριστοῦ ἀλλὰ κατὰ Χριστοῦ καὶ τῶν τοῦ Χριστοῦ,

δεν θα έλθει για το Χριστό, αλλά εναντίον του Χριστού και των χριστιανών,

διὸ καὶ Ἀντίχριστος λέγεται. 

γι αυτό και ονομάζεται Αντίχριστος.

 

Δεῖ τοίνυν πρῶτον κηρυχθῆναι τὸ εὐαγγέλιον ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι.

Πρέπει, λοιπόν, πρώτα να κηρυχθεί το ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη.

"Καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, οὗ ἐστιν ἡ παρουσία

Και τότε θα φανερωθεί ο άνομος, του οποίου η παρουσία θα είναι σύμφωνα

κατ᾿ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασι

με την ενέργεια του σατανά με πολλή δύναμη, με σημεία και τέρατα

ψεύδους καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ τῆς ἀδικίας ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις,

ψεύδους, με κάθε απάτη αδικίας σ αυτούς που χάνονται·

ὃν ὁ Κύριος ἀνελεῖ τῷ ῥήματι τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ καταργήσει

αυτόν ο Κύριος Ιησούς θα εξολοθρεύσει με την πνοή του στόματός του

τῇ παρουσίᾳ τῆς ἐπιφανείας αὐτοῦ". Οὐκ αὐτὸς τοίνυν ὁ Διάβολος

και θα τον καταργήσει με την επιφάνεια της παρουσίας του. Ο Διάβολος

γίνεται ἄνθρωπος κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου ἐνανθρώπησιν μὴ γένοιτο,

βέβαια δεν γίνεται άνθρωπος, όπως ο Κύριος έγινε άνθρωπος αλίμονό μας,

ἀλλ᾿ ἄνθρωπος ἐκ πορνείας τίκτεται καὶ ὑποδέχεται

αλλά γεννιέται πρώτα ένας άνθρωπος με τρόπο πορνικό και δέχεται μετά

πᾶσαν τὴν ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ. Προειδὼς γὰρ ὁ Θεὸς τὸ ἄτοπον

όλη την ενέργεια του Σατανά. Επειδή, δηλαδή, ο Θεός προγνωρίζει

τῆς μελλούσης αὐτοῦ προαιρέσεως παραχωρεῖ ἐνοικῆσαι ἐν αὐτῷ

τη διαστροφή της μελλοντικής προαιρέσεως (αυτού του ανθρώπου), επιτρέπει

τὸν Διάβολον.  

( ο Θεός) να μπει μέσα του ο Διάβολος.

 

Τίκτεται τοίνυν ἐκ πορνείας, ὡς ἔφημεν, καὶ ἀνατρέφεται λεληθότως

Γεννιέται, λοιπόν, (ο Αντίχριστος) όπως είπαμε, με πορνεία, και ανατρέφεται

καὶ αἰφνίδιον ἐπανίσταται καὶ ἀνταίρει καὶ βασιλεύει.

κρυφά· και ξαφνικά επαναστατεί, ανταρτεύει και κυριαρχεί ως βασιλιάς.

Καὶ ἐν τοῖς προοιμίοις μὲν τῆς βασιλείας αὐτοῦ, μᾶλλον δὲ

Και στην αρχή της βασιλείας του ή καλύτερα της τυραννίας του,

τυραννίδος, ὑποκρίνεται ἁγιοσύνην· ἡνίκα δὲ ἐπικρατὴς γένηται,

προσποιείται αγιότητα· όταν όμως στερωθεί καλά στην εξουσία,  

διώκει τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐκφαίνει πᾶσαν τὴν πονηρίαν

τότε καταδιώκει την Εκκλησία του Θεού και εκδηλώνει όλη την πονηριά του.

αὐτοῦ. ᾿Ελεύσεται δὲ "ἐν σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους" πεπλασμένοις

Και θα έλθει με σημεία και τέρατα ψεύτικα, πλαστά και όχι αληθινά·

καὶ οὐκ ἀληθέσι καὶ τοὺς σαθρὰν καὶ ἀστήρικτον τὴν βάσιν

θα εξαπατήσει και θα απομακρύνει από το ζωντανό Θεό όλους αυτούς

τῆς διανοίας ἔχοντας ἀπατήσει καὶ ἀποστήσει ἀπὸ Θεοῦ ζῶντος,

που έχουν ετοιμόρροπη και χωρίς θεμέλιο τη βάση της διάνοιάς τους,

ὥστε σκανδαλισθῆναι, "εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς". 

με αποτέλεσμα να σκανδαλισθούν και οι εκλεκτοί, αν είναι δυνατόν.

 

᾿Αποσταλήσεται δὲ ῾Ενὼχ καὶ ῾Ηλίας ὁ Θεσβίτης καὶ ἐπιστρέψουσι

Τότε θα αποσταλεί ο Ενώχ και ο Ηλίας ο Θεσβίτης και θα επιστρέψουν

καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα, τουτέστι τὴν συναγωγὴν

οι καρδιές των πατέρων κοντά στα παιδιά τους· θα επιστρέψει, δηλαδή,

ἐπὶ τὸν Κύριον ἡμῶν ᾿Ιησοῦν Χριστὸν καὶ τὸ τῶν ἀποστόλων

η συναγωγή κοντά στον Κύριό μας Ιησού Χριστό και στο κήρυγμα

κήρυγμα, καὶ ὑπ᾿ αὐτοῦ ἀναιρεθήσονται. Καὶ ἐλεύσεται ὁ Κύριος

των αποστόλων, και τότε (ο Αντίχριστος) θα τους φονεύσει. Και αμέσως

ἐξ οὐρανοῦ, ὃν τρόπον οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι ἐθεάσαντο αὐτὸν

ο Κύριος θα έλθει από τον ουρανό, όπως ακριβώς οι άγιοι απόστολοι

πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν, Θεὸς τέλειος καὶ ἄνθρωπος τέλειος,

τον είδαν ν ανεβαίνει στον ουρανό, με δόξα και δύναμη, δηλαδή ως τέλειος

μετὰ δόξης καὶ δυνάμεως καὶ ἀνελεῖ τὸν ἄνθρωπον τῆς ἀνομίας,

Θεός και τέλειος άνθρωπος, και θα εκμηδενίσει με την πνοή του στόματός

τὸν υἱὸν τῆς ἀπωλείας, τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ.

του τον άνθρωπο της αδικίας και γιό της απωλείας (τον Αντίχριστο).

Μηδεὶς τοίνυν ἀπὸ γῆς ἐκδεχέσθω τὸν Κύριον, ἀλλ᾿ ἐξ οὐρανοῦ,

Κανείς, λοιπόν, ας μην περιμένει ο Κύριος να έλθει από τη γη,

ὡς αὐτὸς ἡμᾶς ἠσφαλίσατο.

αλλά από τον ουρανό, όπως ο ίδιος μας το βεβαίωσε.

 

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 100. Περὶ ἀναστάσεως

Για την Ανάσταση.  

 

 

Πιστεύομεν δὲ καὶ εἰς ἀνάστασιν νεκρῶν. ῎Εσται γάρ, ὄντως ἔσται

Πιστεύουμε επίσης και στην ανάσταση των νεκρών. Θα γίνει πράγματι

νεκρῶν ἀνάστασις. ᾿Ανάστασιν δὲ λέγοντες σωμάτων φαμὲν

η ανάσταση των νεκρών. Όταν λέμε ανάσταση, εννοούμε την ανάσταση

ἀνάστασιν. ᾿Ανάστασις γάρ ἐστι δευτέρα τοῦ πεπτωκότος στάσις·

των σωμάτων. Διότι ανάσταση είναι το δεύτερο ζωντάνεμα αυτού που έχει

αἱ γὰρ ψυχαὶ ἀθάνατοι οὖσαι πῶς ἀναστήσονται; Εἰ γὰρ θάνατον

πεθάνει· διότι οι ψυχές, που είναι αθάνατες, πώς θα αναστηθούν; Αν πράγματι

ὁρίζονται χωρισμὸν ψυχῆς ἀπὸ σώματος, ἀνάστασίς ἐστι πάντως

ορίζουν ως θάνατο το χωρισμό της ψυχής από το σώμα, τότε οπωσδήποτε

συνάφεια πάλιν ψυχῆς καὶ σώματος καὶ δευτέρα τοῦ διαλυθέντος

ανάσταση είναι η ένωση της ψυχής πάλι με το σώμα και δεύτερη ανόρθωση

καὶ πεσόντος ζῴου στάσις. Αὐτὸ οὖν τὸ σῶμα τὸ φθειρόμενον

της υπάρξεως που πέθανε και διαλύθηκε. Το ίδιο, λοιπόν, σώμα

καὶ διαλυόμενον, αὐτὸ ἀναστήσεται ἄφθαρτον· οὐκ ἀδυνατεῖ γὰρ

που φθάρθηκε και διαλύθηκε, θα αναστηθεί άφθαρτο. Διότι αυτός που το

ὁ ἐν ἀρχῇ ἐκ τοῦ χοὸς τῆς γῆς αὐτὸ συστησάμενος πάλιν ἀναλυθὲν

έπλασε στην αρχή από το χώμα της γης μπορεί και πάλιν να το αναστήσει,

καὶ ἀποστραφὲν εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη κατὰ τὴν τοῦ Δημιουργοῦ

παρόλο που λύθηκε στα στοιχεία του και επέστρεψε στη γη, από την οποία

ἀπόφασιν, πάλιν ἀναστῆσαι αὐτό.  

πλάσθηκε με απόφαση του Δημιουργού.

 

Εἰ γὰρ μὴ ἔστιν ἀνάστασις, "φάγωμεν καὶ πίωμεν", τὸν ἐνήδονον

Διότι, αν δεν υπάρχει ανάσταση, ας φάμε και πιούμε, ας επιδιώξουμε

καὶ ἀπολαυστικὸν βίον μετέλθωμεν. Εἰ οὐκ ἔστιν ἀνάστασις,

τη ζωή των ηδονών και των απολαύσεων. Αν δεν υπάρχει ανάσταση,

ἐν τίνι τῶν ἀλόγων διαφέρομεν; Εἰ οὐκ ἔστιν ἀνάστασις,

σε τί διαφέρουμε από τα άλογα ζώα; Εάν δεν υπάρχει ανάσταση,

μακαρίσωμεν τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ τὸν ἄλυπον ἔχοντα βίον.

ας μακαρίσουμε τα θηρία του δάσους που η ζωή τους κυλά χωρίς λύπη.

Εἰ οὐκ ἔστιν ἀνάστασις, οὐδὲ Θεός ἐστιν οὐδὲ πρόνοια,

Αν δεν υπάρχει ανάσταση, ούτε Θεός υπάρχει, ούτε η πρόνοιά του,

αὐτομάτως δὲ πάντα ἄγονταί τε καὶ φέρονται. ᾿Ιδοὺ γὰρ ὁρῶμεν

και όλα γίνονται στην τύχη. Βλέπουμε, για παράδειγμα, πάρα πολλούς

πλείστους δικαίους μὲν πενομένους καὶ ἀδικουμένους καὶ μηδεμιᾶς

δίκαιους να είναι φτωχοί, ν αδικούνται και να μην έχουν στον παρόντα

ἐν τῷ παρόντι βίῳ τυγχάνοντας ἀντιλήψεως, ἁμαρτωλοὺς δὲ

βίο καμιά βοήθεια· αντίθετα, αμαρτωλοί και άδικοι

καὶ ἀδίκους ἐν πλούτῳ καὶ πάσῃ τρυφῇ εὐθηνοῦντας.

να ευημερούν μέσα στον πλούτο και κάθε απόλαυση.

 

Καὶ τίς ἂν τοῦτο δικαιοκρισίας ἢ σοφῆς προνοίας ἔργον εὖ φρονῶν

Και ποιός λογικός άνθρωπος θα το θεωρούσε αυτό δίκαιη και σοφή πράξη;

ὑπολάβοι; ῎Εσται οὖν, ἔσται ἀνάστασις. Δίκαιος γὰρ ὁ Θεὸς

Θα γίνει, λοιπόν, θα γίνει η ανάσταση. Διότι ο Θεός είναι δίκαιος

καὶ τοῖς ὑπομένουσιν αὐτὸν μισθαποδότης γίνεται.  Εἰ μὲν οὖν

και βραβεύει με μισθό αυτούς που τον υπακούν. Αν βέβαια η ψυχή

ἡ ψυχὴ μόνη τοῖς τῆς ἀρετῆς ἀγῶσιν ἐνήθλησε,

αγωνίσθηκε μόνη στον αγώνα των αρετών,

μόνη καὶ στεφανωθήσεται. Καὶ εἰ μόνη ταῖς ἡδοναῖς ἐνεκυλίσθη,

και μόνη αυτή θα βραβευθεί. Κι αν μόνη της έπεσε στο βούρκο των ηδονών,

μόνη δικαίως ἂν ἐκολάζετο· ἀλλ᾿ ἐπεὶ μήτε τὴν ὕπαρξιν

θά ήταν δίκαιο μόνη αυτή να τιμωρούνταν. Αλλά, επειδή ούτε η (ανθρώπινη)

κεχωρισμένην ἔσχον μήτε τὴν ἀρετὴν μήτε τὴν κακίαν ἡ ψυχὴ

ύπαρξη έχει δύο χωριστά μέρη, ούτε η ψυχή εργάσθηκε την αρετή ή

μετῆλθε δίχα τοῦ σώματος, δικαίως ἄμφω ἅμα καὶ τῶν ἀμοιβῶν

την κακία ξεχωριστά από το σώμα, είναι δίκαιο και τα δύο (ψυχή και σώμα)

τεύξονται.  

να λάβουν τις αμοιβές.

 

Μαρτυρεῖ δὲ καὶ ἡ θεία Γραφή, ὅτι ἔσται σωμάτων ἀνάστασις.

Μάλιστα, η Αγία Γραφή βεβαιώνει ότι θα γίνει ανάσταση των σωμάτων.

Φησὶ γοῦν ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε μετὰ τὸν κατακλυσμόν· "῾Ως λάχανα

Λέει, λοιπόν, ο Θεός στο Νώε μετά τον κατακλυσμό: Σας τα επιτρέπω όλα

χόρτου δέδωκα ὑμῖν τὰ πάντα. Πλὴν κρέας ἐν αἵματι ψυχῆς

έως τα λάχανα και τα χόρτα. Ωμό όμως κρέας, με τη ζωή και το αίμα του,

οὐ φάγεσθε· καὶ γὰρ τὸ ὑμέτερον αἷμα τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἐκζητήσω,

δεν θα φάτε· και οπωσδήποτε το αίμα και τη ζωή σας θα τα ζητήσω πίσω

ἐκ χειρὸς πάντων τῶν θηρίων ἐκζητήσω αὐτὸ καὶ ἐκ χειρὸς

από τα θηρία που τα κατασπάραξαν, όπως τη ζωή κάθε ανθρώπου

παντὸς ἀνθρώπου ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἐκζητήσω τὴν ψυχὴν αὐτοῦ.

θα τη ζητήσω πίσω από το χέρι του αδελφού του (που τον σκότωσε).

῾Ο ἐκχέων αἷμα ἀνθρώπου, ἀντὶ τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐκχυθήσεται,

Όποιος χύσει αίμα ανθρώπου, από άνθρωπο θα χυθεί το αίμα του, διότι

ὅτι ἐν εἰκόνι Θεοῦ ἐποίησα τὸν ἄνθρωπον". Πῶς ἐκζητήσει τὸ αἷμα

έπλασα τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα του Θεού. Πώς θα ζητήσει

τοῦ ἀνθρώπου ἐκ χειρὸς πάντων τῶν θηρίων, ἢ ὅτι ἀναστήσει

πίσω το αίμα του ανθρώπου από τα θηρία που τον κατασπάραξαν,

τὰ σώματα τῶν ἀνθρώπων τῶν ἀποθνῃσκόντων;

παρά μόνον με το ότι θα αναστήσει τα σώματα των ανθρώπων που πέθαναν;

Οὐ γὰρ ἀντὶ τοῦ ἀνθρώπου ἀποθανεῖται τὰ θηρία.

Διότι δεν είναι δυνατόν να πεθάνουν θηρία σε αντάλλαγμα των ανθρώπων.

 

Καὶ πάλιν τῷ Μωσεῖ· "᾿Εγώ εἰμι ὁ Θεὸς ᾿Αβραὰμ καὶ Θεὸς ᾿Ισαὰκ

Και πάλι λέει στο Μωϋσή: Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ, του Ισαάκ

καὶ Θεὸς ᾿Ιακώβ. Οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς νεκρῶν Θεὸς" τῶν ἀποθανόντων

και του Ιακώβ. Ο Θεός δεν είναι Θεός των νεκρών, δηλαδή αυτών που

καὶ οὐκέτι ἐσομένων, ἀλλὰ ζώντων, ὧν αἱ ψυχαὶ μὲν ἐν χειρὶ αὐτοῦ

πέθαναν και δεν θα υπάρχουν πια, αλλά των ζωντανών, των οποίων οι ψυχές

ζῶσι, τὰ δὲ σώματα πάλιν διὰ τῆς ἀναστάσεως ζήσεται. 

βρίσκονται στα χέρια του, ενώ τα σώματά τους θα ζήσουν πάλι

Καὶ ὁ θεοπάτωρ Δαυίδ φησι πρὸς τὸν Θεόν· "᾿Αντανελεῖς

με την ανάστασή τους. Και ο θεοπάτορας Δαβίδ λέει στο Θεό:

τὸ πνεῦμα αὐτῶν, καὶ ἐκλείψουσι καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν

Θ αφαιρέσεις το πνεύμα τους και θα χαθούν, και θα επιστρέψουν

ἐπιστρέψουσιν". ᾿Ιδοὺ περὶ τῶν σωμάτων ὁ λόγος. Εἶτα ἐπάγει·

στη γη τους. Να, εδώ γίνεται λόγος για τα σώματα. Έπειτα προσθέτει:

"᾿Εξαποστελεῖς τὸ Πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται, καὶ ἀνακαινιεῖς

Θ αποστείλεις το πνεύμα σου και θα πλασθούν και θα ανανεώσεις

τὸ πρόσωπον τῆς γῆς".

τους κατοίκους της γης.

 

Καὶ ῾Ησαΐας δέ· "᾿Αναστήσονται οἱ νεκροί, καὶ ἐγερθήσονται

Και ο Ησαΐας πάλι λέει: Οι νεκροί θ αναστηθούν και θα βγουν έξω

οἱ ἐν τοῖς μνημείοις".  Δῆλον δέ, ὡς οὐχ αἱ ψυχαὶ ἐν τοῖς μνημείοις

από τους τάφους. Είναι γνωστό ότι στους τάφους εναποτίθενται

τίθενται, ἀλλὰ τὰ σώματα.  Καὶ ὁ μακάριος δὲ ᾿Ιεζεκιήλ·

τα σώματα και όχι οι ψυχές. Και ο μακάριος Ιεζεκιήλ λέει:

"Καὶ ἐγένετο", φησίν, "ἐν τῷ με προφητεῦσαι, καὶ ἰδοὺ σεισμός,

Και μόλις προφήτευσα, να, έγινε σεισμός

καὶ προσήγαγε τὰ ὀστᾶ, ὀστέον πρὸς ὀστέον,

και συναρμολογήθηκαν τα οστά, ένα προς ένα,

ἕκαστον πρὸς τὴν ἁρμονίαν αὐτοῦ. Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἐπεγένετο

το καθένα στη θέση του. Και παρατήρησα, αμέσως προστέθηκαν νεύρα

αὐτοῖς νεῦρα, καὶ σάρκες ἀνεφύοντο, καὶ ἀνέβαινεν ἐπ᾿ αὐτὰ

σ αυτά, φύτρωσαν σάρκες και σχηματίσθηκε και τα περιέβαλε

καὶ περιετάθη αὐτοῖς δέρματα ἐπάνωθεν". Εἶτα διδάσκει,

από παντού δέρμα. Στη συνέχεια, αναφέρει,

πῶς κελευσθέντα ἐπανῆλθε τὰ πνεύματα. 

πώς με την προσταγή επανήλθε η ζωή (σ αυτά).

 

Καὶ ὁ θεῖος Δανιήλ φησι· "Καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀναστήσεται

Και ο θείος Δανιήλ λέει: Τον καιρό εκείνο θα σηκωθεί ο Μιχαήλ,

Μιχαὴλ ὁ ἄρχων ὁ μέγας, ὁ ἑστηκὼς ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου·

ο μεγάλος άρχοντας, ο οποίος στέκεται για τους γιους του λαού σου·

καὶ ἔσται καιρὸς θλίψεως, θλῖψις, οἵα οὐ γέγονεν, ἀφ᾿ οὗ γεγένηται

και θα είναι καιρός θλίψεως, τέτοια θλίψη που ποτέ δεν έγινε έως τότε,

ἔθνος ἐπὶ τῆς γῆς, ἕως τοῦ καιροῦ ἐκείνου. Καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ

αφότου εμφανίσθηκαν οι λαοί της γης. Και τον καιρό εκείνο (της θλίψεως)

σωθήσεται ὁ λαός σου, πᾶς ὁ εὑρεθεὶς γεγραμμένος ἐν τῷ βιβλίῳ.

θα σωθεί ο λαός σου, καθένας που θα βρεθεί γραμμένος στο βιβλίο.

Καὶ πολλοὶ τῶν καθευδόντων ἐν γῆς χώματι ἐγερθήσονται,

Και πολλοί απ αυτούς που κοιμούνται μέσα στο χώμα της γης

οὗτοι εἰς ζωὴν αἰώνιον, καὶ οὗτοι εἰς ὀνειδισμὸν καὶ αἰσχύνην

θ αναστηθούν, άλλοι για αιώνια ζωή και άλλοι για καταδίκη και αιώνια

αἰώνιον. Καὶ οἱ συνιόντες ἐκλάμψουσιν ὡς ἡ λαμπρότης

ντροπή. Και οι συνετοί θα λάμψουν όπως η λαμπρότητα

τοῦ στερεώματος, καὶ ἀπὸ τῶν δικαίων τῶν πολλῶν, ὡς οἱ ἀστέρες

του έναστρου ουρανού, και αυτοί που είναι πολύ δίκαιοι θα λάμψουν

εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ ἔτι ἐκλάμψουσι". "Πολλοὶ τῶν καθευδόντων

στην αιωνιότητα ακόμη περισσότερο από τα άστρα. Με τη φράση πολλοί

ἐν γῆς χώματι", λέγων, "ἐξεγερθήσονται", δῆλον, ὡς ἀνάστασιν

που κοιμούνται στο χώμα της γης θ αναστηθούν, είναι φανερό ότι εννοεί

ἐμφαίνει σωμάτων· οὐ γὰρ δήπου τις φήσειε τὰς ψυχὰς ἐν γῆς

την ανάσταση των σωμάτων. Διότι ποτέ δεν θα έλεγε κάποιος ότι οι ψυχές

χώματι καθεύδειν.

κοιμούνται στο χώμα της γης.

 

᾿Αλλὰ μὴν καὶ ὁ Κύριος ἐν τοῖς ἱεροῖς Εὐαγγελίοις τὴν τῶν σωμάτων

Αλλά και ο Κύριος στα ιερά Ευαγγέλια ολοφάνερα κήρυξε την ανάσταση

ἀριδήλως ἀνάστασιν παραδέδωκεν. "᾿Ακούσονται" γάρ, φησίν,

των σωμάτων. Λέει, για παράδειγμα: Όσοι κείτονται πεθαμένοι

"οἱ ἐν τοῖς μνημείοις τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐξελεύσονται

στους τάφους θ ακούσουν τη φωνή του Υιού του Θεού και θ αναστηθούν·

οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ φαῦλα

όσοι έκαναν τα καλά έργα θ αναστηθούν για τη ζωή, ενώ όσοι έκαναν

πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως". ᾿Εν τοῖς μνημείοις δὲ τὰς ψυχάς

τα κακά θ αναστηθούν για την καταδίκη. Κανένας, λοιπόν, λογικός

ποτε τῶν εὖ φρονούντων εἴποι τις οὐκ ἄν;  

άνθρωπος δεν λέει ποτέ ότι στους τάφους κείτονται οι ψυχές.

 

Οὐ λόγῳ δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἔργῳ τὴν τῶν σωμάτων ὁ Κύριος

Και ο Κύριος πιστοποίησε την ανάσταση των σωμάτων όχι μόνον με λόγια

ἀνάστασιν ἐφανέρωσε. Πρῶτον μὲν τεταρταῖον καὶ ἤδη φθαρέντα

αλλά και με έργα. Πρώτα, βέβαια, με την τετραήμερη έγερση του Λαζάρου,

καὶ ὀδωδότα ἐγείρας τὸν Λάζαρον· οὐ ψυχὴν γὰρ ἐστερημένην

που ήδη είχε διαλυθεί και μύριζε· μάλιστα, δεν ανάστησε ψυχή χωρίς σώμα,

σώματος, ἀλλὰ καὶ σῶμα σὺν τῇ ψυχῇ, καὶ οὐχ ἕτερον, ἀλλ᾿ αὐτὸ

αλλά και το σώμα μαζί με την ψυχή· και όχι άλλο σώμα, αλλά το ίδιο

τὸ φθαρὲν ἤγειρε. Πῶς γὰρ ἂν ἐγινώσκετο ἢ ἐπιστεύετο

που είχε διαλυθεί. Διότι, πώς θα γινόταν γνωστή και πιστευτή

ἡ τοῦ τεθνεῶτος ἀνάστασις μὴ τῶν χαρακτηριστικῶν

η ανάσταση του πεθαμένου, αν δεν διατηρούσε τα χαρακτηριστικά ιδιώματα

τῆς ὑποστάσεως ἰδιωμάτων ταύτην συνιστώντων; ᾿Αλλὰ  Λάζαρον

που συνιστούν την υπόστασή της; Και το Λάζαρο βέβαια τον ανάστησε,

μὲν πρὸς ἔνδειξιν τῆς οἰκείας θεότητος καὶ πίστωσιν τῆς αὐτοῦ τε

για ν αποδείξει τη θεότητά του και να βεβαιώσει τη δική του και δική μας

καὶ ἡμῶν ἀναστάσεως ἤγειρε, πάλιν ὑποστρέφειν μέλλοντα

ανάσταση, αν και (ο Λάζαρος) επρόκειτο πάλι να επιστρέψει στο θάνατο.

εἰς θάνατον.

 

Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος ἀπαρχὴ τῆς τελείας καὶ μηκέτι θανάτῳ

Ο ίδιος όμως ο Κύριος έγινε η πρώτη αρχή της τελείας αναστάσεως, η οποία

ὑποπιπτούσης ἀναστάσεως γέγονε. Διὸ δὴ καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος

δεν υποπίπτει στο θάνατο. Γι αυτό και ο θείος απόστολος Παύλος έλεγε:

Παῦλος ἔλεγεν· "Εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται.

Εάν οι νεκροί δεν θ αναστηθούν, ούτε ο Χριστός έχει αναστηθεί.

῎Αρα οὖν ματαία ἡ πίστις ἡμῶν· ἄρα ἔτι ἐσμὲν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις

Επομένως, η πίστη μας είναι μάταιη και βρισκόμαστε ακόμη μέσα

ἡμῶν". Καὶ ὅτι "Χριστὸς ἐγήγερται, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων".

στις αμαρτίες μας. Και λέει ακόμη: Αναστήθηκε ο Χριστός, η αρχή για την

Καί· "Πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν". Καὶ πάλιν· "Εἰ γὰρ πιστεύομεν,

έγερση των νεκρών. Επίσης λέει: Πρώτος βγήκε από τους νεκρούς.

ὅτι ᾿Ιησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη, οὕτω καί ὁ Θεὸς τοὺς κοιμηθέντας

Και ακόμη: Αν πιστεύουμε ό τι ο Ιησούς πέθανε και αναστήθηκε, με τον ίδιο

διὰ τοῦ ᾿Ιησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ". "Οὕτως" ἔφη, ὡς ὁ Κύριος ἀνέστη.

τρόπο ο Θεός με τον Ιησού θα εγείρει και τους νεκρούς μαζί του.

Είπε τη φράση "με τον ίδιο τρόπο", όπως δηλαδή ο Κύριος αναστήθηκε. 

 

῞Οτι δὲ ἡ τοῦ Κυρίου ἀνάστασις σώματος ἀφθαρτισθέντος

Και είναι φανερό ότι η ανάσταση του Κυρίου ήταν ένωση του σώματος,

καὶ ψυχῆς ἕνωσις ἦν (ταῦτα γὰρ τὰ διαιρεθέντα), δῆλον· ἔφη γάρ·

που έγινε άφθαρτο, και της ψυχής (διότι αυτά τα δύο είχαν χωρισθεί μεταξύ

"Λύσατε τὸν ναόν, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομήσω αὐτόν".

τους)· είπε μάλιστα (ο Κύριος): Γκρεμίστε το ναό, και μέσα σε τρεις ημέρες

Μάρτυς δὲ ἀξιόπιστος τὸ ἱερὸν Εὐαγγέλιον, ὡς περὶ τοῦ ἰδίου ἔλεγε

θα τον ξανακτίσω. Και το ιερό Ευαγγέλιο αποτελεί αξιόπιστο μάρτυρα ότι

σώματος. "Ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε", φησὶ, τοῖς οἰκείοις μαθηταῖς

εννοούσε (με την παραπάνω φράση) το σώμα του. Λέει, επίσης, ο Κύριος

ὁ Κύριος πνεῦμα δοκοῦσιν ὁρᾶν, "ὅτι ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἠλλοίωμαι·

στους μαθητές του, που νόμιζαν πως βλέπουν φάντασμα: Αγγίξτε με και

γνωρίστε ότι εγώ ο ίδιος είμαι και δεν έχω αλλάξει· διότι (το φάντασμα)

ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει, καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα".

δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε να έχω εγώ.

"Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν"

Και αφού είπε τα λόγια αυτά, τους έδειξε τα χέρια και την πλευρά του,

καὶ τῷ Θωμᾷ προτείνει πρὸς ψηλάφησιν. ῏Αρα οὐχ ἱκανὰ ταῦτα

και καλεί το Θωμά να τον αγγίξει. Επομένως, αυτά δεν είναι αρκετά

τὴν τῶν σωμάτων πιστώσασθαι ἀνάστασιν;  

για να βεβαιώσουν την ανάσταση των σωμάτων;

 

Πάλιν φησὶν ὁ θεῖος ἀπόστολος· "Δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο

Λέει, επίσης, ο θείος απόστολος: Πρέπει αυτό το φθαρτό (σώμα)

ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν, καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν".

να γίνει άφθαρτο και το ίδιο το θνητό (σώμα) να γίνει αθάνατο.

Καὶ πάλιν· "Σπείρεται ἐν φθορᾷ, ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ·

Και πάλι λέει: Πεθαίνει (σώμα) φθαρτό και ανασταίνεται άφθαρτο·

σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ, ἐγείρεται ἐν δυνάμει· σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ,

πεθαίνει ασθενικό και ανασταίνεται δυνατό· πεθαίνει άσημο

ἐγείρεται ἐν δόξῃ· σπείρεται σῶμα ψυχικὸν", ἤτοι παχύ τε

και ανασταίνεται ένδοξο· πεθαίνει σώμα ψυχικό (δηλαδή υλικό και θνητό)

καὶ θνητόν, "ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν", ἄτρεπτον, ἀπαθές,

και ανασταίνεται σώμα πνευματικό, δηλαδή άτρεπτο, απαθές, άϋλο.

λεπτόν· τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ "πνευματικόν", οἷον τὸ τοῦ Κυρίου

Το "πνευματικό" (σώμα) έχει αυτή την έννοια, όπως είναι το σώμα

σῶμα μετὰ τὴν ἀνάστασιν κεκλεισμένων τῶν θυρῶν διερχόμενον,

του Κυρίου, το οποίο μετά την ανάστασή του διαπερνά κλειστές πόρτες,

ἀκοπίατον, τροφῆς, ὕπνου καὶ πόσεως ἀνενδεές. "῎Εσονται γάρ",

δεν κουράζεται, δεν έχει ανάγκη από τροφή, ύπνο και πιοτό. Βεβαιώνει

φησὶν ὁ Κύριος, "ὡς οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ"· οὐ γάμος ἔτι,

ο Κύριος: θα είναι (μετά την ανάσταση) σαν άγγελοι του Θεού· ούτε γάμος

οὐ τεκνογονία. Φησὶ γοῦν ὁ θεῖος ἀπόστολος· "῾Ημῶν γὰρ

ούτε παιδιά. Και λέει ο θείος απόστολος: Η αληθινή ζωή μας

τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει, ἐξ οὗ καὶ Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα

είναι στον ουρανό, απ όπου περιμένουμε τον Σωτήρα μας

Κύριον ᾿Ιησοῦν, ὃς καὶ μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως

Κύριο Ιησού, ο οποίος και θ αλλάξει τη μορφή του ταπεινού σώματός μας,

ἡμῶν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ"·

για να ομοιάσει στην όψη του δικού του ενδόξου σώματος. Δεν εννοεί,

οὐ τὴν εἰς ἑτέραν μορφὴν μεταποίησιν λέγων ἄπαγε,

βέβαια, αλίμονο κάτι τέτοιο, την αλλαγή μας σε άλλη μορφή, αλλά εννοεί

τὴν ἐκ φθορᾶς δὲ μᾶλλον εἰς ἀφθαρσίαν ἐναλλαγήν.  

την αλλαγή μας από την κατάσταση της φθοράς σ αυτήν της αφθαρσίας.

 

"᾿Αλλ᾿ ἐρεῖ τις· Πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί;" ῍Ω τῆς ἀπιστίας!

Θα ρωτήσει όμως κάποιος: Πώς θ αναστηθούν οι νεκροί; Πω, πω, απιστία!

῍Ω τῆς ἀφροσύνης! ῾Ο χοῦν εἰς σῶμα βουλήσει μόνῃ μεταβαλών,

Πω, πω, ανοησία! Αυτός που μετέβαλε το χώμα σε σώμα μόνο με τη βούλησή

ὁ μικρὰν ὕλης ῥανίδα τοῦ σπέρματος ἐν μήτρᾳ αὔξειν προστάξας

του, Αυτός που έδωσε εντολή σε μια μικρή σταγόνα του σπέρματος

καὶ τὸ πολυειδὲς τοῦτο καὶ πολύμορφον ἀποτελεῖν τοῦ σώματος

ν αυξηθεί μέσα στη μήτρα και να σχηματίσει αυτό το πολυσχιδές και

ὄργανον, οὐχὶ μᾶλλον τὸ γεγονὸς καὶ διαρρυὲν ἀναστήσει πάλιν

πολύμορφο όργανο του σώματος, δεν θα μπορέσει και πάλι με τη βούλησή

βουληθείς;

του ν αναστήσει αυτό που δημιουργήθηκε και στη συνέχεια διαλύθηκε;

 

"Ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται; ῎Αφρον"· εἰ τοῖς τοῦ Θεοῦ λόγοις

Με ποιό σώμα θ αναστηθούν; (ρωτάει). Ανόητε!. Εάν η πώρωσή σου

οὐ πιστεύειν ἡ πώρωσις συγχωρεῖ, κἂν τοῖς ἔργοις πίστευε.

δεν σου επιτρέπει να πιστεύεις στα λόγια του Θεού, τουλάχιστον πίστευε

"Σὺ γάρ, ὃ σπείρεις, οὐ ζωοποιεῖται, ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ· καὶ ὃ σπείρεις,

στα έργα του. Εσύ αυτό που σπείρεις δεν φυτρώνει, εάν δεν θαφτεί· και δεν

οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις, ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον, εἰ τύχοι,

σπείρεις το φυτό που θα φυτρώσει, αλλά γυμνό σπόρο, είτε τύχει σταριού

σίτου ἤ τινος τῶν λοιπῶν. ῾Ο δὲ Θεὸς αὐτῷ δίδωσι σῶμα,

είτε κάτι άλλο. Ο Θεός όμως είναι που δίνει, σύμφωνα με τη θέλησή του,

καθὼς ἠθέλησε, καὶ ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων τὸ ἴδιον σῶμα".

τον κορμό σ αυτό (το σπόρο)· παρόμοια δίνει στο κάθε σπόρο το δικό του

Θέασαι τοίνυν ὡς ἐν τάφοις ταῖς αὔλαξι τὰ σπέρματα

κορμό. Δες, λοιπόν, πως οι σπόροι παραχώνονται μέσα στα αυλάκια

καταχωννύμενα. Τίς ὁ τούτοις ῥίζας ἐντιθείς, καλάμην καὶ φύλλα,

σαν σε τάφους. Ποιός είναι αυτός που τους δίνει ρίζες, κορμό και φύλλα,

καὶ ἀστάχυας καὶ τοὺς λεπτοτάτους ἀνθέρικας; Οὐχ ὁ τῶν ὅλων

στάχια και πολύ λεπτά καλάμια. Δεν είναι ο Δημιουργός των πάντων;

Δημιουργός; Οὐ τοῦ τὰ πάντα τεκτηναμένου τὸ πρόσταγμα;

Δεν είναι η εντολή αυτού που τα κατασκεύασε όλα;

Οὕτω τοίνυν πίστευε καὶ τῶν νεκρῶν τὴν ἀνάστασιν ἔσεσθαι

Παρόμοια, λοιπόν, πίστευε ότι θα γίνει και η ανάσταση των νεκρών,

θείᾳ βουλήσει καὶ νεύματι· σύνδρομον γὰρ ἔχει τῇ βουλήσει

με τη θεία βούληση και το θείο πρόσταγμα· διότι η δύναμή του συνεργεί

τὴν δύναμιν. 

αμέσως με τη βούλησή του.

 

᾿Αναστησόμεθα τοιγαροῦν τῶν ψυχῶν πάλιν ἑνουμένων

Θ αναστηθούμε, λοιπόν, με την ένωση πάλι των ψυχών με τα σώματα,

τοῖς σώμασιν ἀφθαρτιζομένοις καὶ ἀποδυομένοις τὴν φθορὰν

τα οποία θα γίνουν άφθαρτα και θ αποβάλλουν τη φθορά·

καὶ παραστησόμεθα τῷ φοβερῷ τοῦ Χριστοῦ βήματι·

και θα παρουσιασθούμε στο φοβερό κριτήριο του Χριστού.

καὶ παραδοθήσεται ὁ Διάβολος καὶ οἱ δαίμονες αὐτοῦ

Τότε ο Διάβολος, οι δαίμονές του, ο άνθρωπός του,

καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτοῦ, ἤγουν ὁ Ἀντίχριστος, καὶ οἱ ἀσεβεῖς

ο Αντίχριστός εννοώ, και όλοι οι ασεβείς και οι αμαρτωλοί

καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, οὐχ ὑλικὸν,

θα παραδοθούν στο αιώνιο πυρ, όχι το υλικό, όπως η φωτιά που εμείς έχουμε,

οἷον τὸ παρ᾿ ἡμῖν, ἀλλ᾿ οἷον εἰδείη Θεός. Οἱ δὲ τὰ ἀγαθὰ πράξαντες

αλλά σ αυτό που ο Θεός γνωρίζει. Τότε, όσοι έκαναν τα καλά έργα

ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος σὺν ἀγγέλοις εἰς ζωὴν αἰώνιον

θα λάμψουν σαν τον ήλιο στην αιώνια ζωή μαζί με τους αγγέλους

σὺν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστῷ, ὁρῶντες αὐτὸν ἀεί,

και με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον οποίο θα βλέπουν συνεχώς·

καὶ ὁρώμενοι καὶ ἄληκτον τὴν ἀπ᾿ αὐτοῦ εὐφροσύνην καρπούμενοι,

με τη θέα του θα απολαμβάνουν την ατελείωτη χαρά που προσφέρει,

αἰνοῦντες αὐτόν σύν τῷ Πατρί καί Ἁγίῳ Πνεύματι,

και θα τον δοξολογούν μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα

εἰς τούς ἀπείρους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

στην άπειρη αιωνιότητα. Αμήν.

   


 

 
||
 
20η σελίδα
 

Για να επικοινωνήσετε μαζί μας, κάντε αριστερό κλικ με το ποντίκι σας εδώ.

 

Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας

 

Επιστροφή στο κεντρικό μενού.